De Cognacriem, De Kras & De Onbreekbare Gevoeligheid van 2025
Er zijn van die momenten dat je je afvraagt of mensen ooit nog echt leer hebben aangeraakt, of dat ze alleen nog plastic van fast fashion kennen. Vandaag was er weer zo eentje. Ik verkoop een cognackleurige herenriem. Italiaans design, strak, 90 cm, nieuw. Prachtige kleur, mooie nerf, licht patina. Je ziet gewoon dat het leeft, ademt. Echt leer. En dan krijg ik foto’s terug van de koper. Niet eens slechte foto’s. Maar foto’s van… tja… leer dat eruitziet als leer. Een minuscuul veegje, een natuurlijke nerf, een klein schaduwtje. Dingen die elke leermaker herkent als: “Ja, dat hoort zo, anders is het plastic uit een Chinees magazijn.” Maar koper ziet dat en denkt meteen: “Beschadigd.” Alsof ik een riem heb staan slijpen op de parkeerplaats achter de Albert Heijn voordat ik 'm verzond. Dus ik reageer — strak, professioneel, maar met dat Veluwse “hou op met gekkigheid”-randje: “Dit is geen beschadiging maar normaal gebruiksspoor van echt leer. Doekje erover en w...