Wie geen vragen wil beantwoorden, hoort hier niet thuis
Er zijn leveranciers die prachtig leer maken. En toch nergens landen. Niet omdat het slecht is. Maar omdat ze nerveus worden zodra het gesprek dieper gaat. Waar komt het water vandaan. Wat gebeurt ermee na het looien. Wie werkt hier eigenlijk. En hoe weet je dat zeker. Dan begint het schuiven op de stoel. Dan komen de grapjes. Dan wordt het vaag. Europa heeft dat stadium gehad. We zijn erdoorheen. Nu willen we helderheid. Niet uit arrogantie. Uit ervaring. Ik heb zelf genoeg fout leer vastgehad om te weten hoe duur onwetendheid is. Riemen die na een zomer breken. Leer dat ruikt alsof het haastig is afgeraffeld. Papierwerk dat achteraf “nog geregeld wordt”. Dat werkt niet meer. In Harderwijk verkoop ik aan mensen die geen haast hebben maar wél scherp zijn. Die liever drie vragen te veel stellen dan één verkeerde aankoop doen. En die afhaken zodra je gaat draaien. Pakistaanse makers die dat begrijpen, doen ineens zaken op een ander niveau. Niet door harder te roepen. Maar door alles open...