De Man Die Pas Bestaat Als Iets Hem Strak Genoeg Terug de Realiteit In Trekt
Je hebt van die mannen die de hele week leven alsof ze op een glibberige trap staan. Elke dag één misstap verwijderd van weer terug in hun eigen hoofd glijden. Martinus is precies zo’n figuur. Een man die niet omvalt, maar langzaam kantelt — steeds een paar graden meer dan gezond is. Hij is niet slap. Hij is niet zwak. Hij is gewoon… los. Alsof zijn ziel een halve maat te groot is voor z’n lichaam. En dan kom jij in beeld met je energie alsof je op twee plekken tegelijk leeft. Voor hem ben jij geen persoon — je bent atmosferische druk. Een storm die door een kamer waait. Hij weet nooit of hij zich moet vasthouden of bukken. Daarom grijpt hij naar iets dat niet wegglijdt: leer. Een leren riem is voor hem geen mode. Geen statement. Geen stijltje. Het is een verankering. Een bevestiging dat hij nog grip heeft op iets. Goede leer — JVL-leer — trekt een man niet strak om mooi te zijn, maar om hem weer in z’n eigen spoor te duwen. Ik zie het al jaren. Mannen komen m’n shop binnen met dat typ...