Waarom Mannen Pas Eerlijk Worden Als Er Leer Om Hun Middel Zit
Er zijn van die dagen dat een man niet meer weet waar hij begint of eindigt. Dat zijn hoofd voelt als een kamer waar te veel mensen door elkaar praten. Dat hij zichzelf hoort denken maar denkt: man, hou ff op. En dan heb je Martinus. Die leeft standaard in die staat. Een soort wandelende buffering-balk in een spijkerbroek. Niet omdat hij dom is, maar omdat hij alles voelt en niets filtert. Hij is de antenne van jullie vriendengroep — alleen niemand heeft hem gevraagd. En dan kom jij binnen. Met je energie alsof je levenslang gratis Red Bull krijgt. Jij trilt op een andere frequentie. Niet slecht, niet vervelend, gewoon… veel. Voor Martinus ben jij een soort real-life festival zonder oordoppen. Daarom heeft hij z’n ritueel gebouwd. Niet bewust. Niet gepland. Gewoon uit pure noodzaak: als hij geen structuur bouwt, wordt hij opgeslokt door zijn eigen gedachten. En structuur, mijn vriend, begint bij leer. Je hebt geen idee hoeveel mannen ik in Harderwijk mijn shop heb zien binnenwandelen m...