De Tas, De Maten & De Eeuwige Kunst van Niet Lezen(Johnny’s Vintage & Leathers – Harderwijk Chronicles)
Er zijn van die dagen dat je denkt: mensen kopen sneller dan ze nadenken. Zo’n dag, ja. Je zet een tas online, zwárt leer, 30×27×10 cm, meetlint breed in beeld alsof je een ochtenddienst draait bij het kadaster. Alles klopt. Alles helder. Zelfs Stevie Wonder had het gezien. En dan komt er zo’n koper. Zo’n type dat een “aktetas” verwacht die je halve administratie slurpt, maar eindigt met een degelijk schoudertasje en vervolgens doet alsof ze is opgelicht door een Veluwse illusionist. Ze opent de doos. Ze kijkt. En ergens in haar hersenpan knettert een lontje: “Hee… dit is kleiner dan ik dacht.” Niet: “Laat ik de beschrijving lezen.” Nee. Paniek. Drama. Retourknop. Klaar. En dan spuugt Vinted het standaard zinnetje uit: Probleem gemeld. Alsof de wereld in brand staat omdat mevrouw niet kan lezen. Ik reageer netjes, maar recht door zee — zoals een Harderwijker hoort te doen: “De afmetingen stonden in de titel én de foto’s. U heeft exact ontvangen wat u kocht.” Bam. Punt. Lucht schoon. En...