DE SPAANSE BROEK EN DE DIABETESPIL

Ik vond ’m pas later.
Een klein, verkreukeld stripje medicatie, vastgeplakt tegen het binnenwerk van een oude leren motorbroek alsof het erbij hoorde.
“850 mg,” stond erop.
Zentiva.
Metformine.

Diabetes.
Niet bepaald de rock-’n-roll waar je op hoopt als je een vintage bikerbroek uit Spanje op de kop tikt.
Maar hé, elke broek vertelt zijn eigen verhaal. En soms is dat verhaal minder Easy Rider en meer ouderdomskwalen in de schaduw van de Sierra Nevada.

De broek zelf was maat M.
Slank.
Taille voor iemand die nog fit genoeg was om door de bochten te hangen alsof asfalt een suggestie was en geen dreiging.
Je ruikt nog net die vermengde geur van leer, zweet en Spaanse zon.
Zo’n geur die blijft hangen in je neus en zegt: hier heeft iemand geleefd, niet geëmmerd.

Ik stel me die gast voor.
Een vijftiger, misschien zestiger.
Rijdt een oude Triumph of een Ducati die altijd net een beetje te heet wordt.
Bruin hoofd, zonnebril die in z’n helm blijft zitten, handen als gebarsten olijfboomschors.
En in zijn zak…
Een diabetespil.
Eén van de duizenden die hij al jaren slikt omdat het lichaam protesteert terwijl de geest nog wil.

Ik zie hem al.
Barretje langs de kust, motor op de standaard, broek half uit omdat het daar altijd warm is.
Hij graait in zijn zak, pakt z’n pakje sigaretten, voelt dat stripje en denkt: “Ach, mañana.”
En hop.
Broek weer aan, stripje vergeten.
Zo simpel gaat dat.

En jaren later belandt dat ding bij mij, in Harderwijk, via drie omwegen, een vrachtwagenchauffeur en een handelaar met teveel zon op z’n harses.
Ik trek die broek binnenstebuiten en vind dus… dit.
Geen geld.
Geen nummer van een Spaanse señorita.
Geen geheime routekaart van een smokkelaar.
Nee man.
Gewoon een metforminepil.

Maar precies dat maakt het mooi.
Echt.
Menselijk.
Een leven in een leren huid, met z’n littekens, z’n ritten en z’n kuren.
Ik hou daarvan.
Leren broeken liegen niet.
Ze vertellen je precies hoe iemand heeft geleefd.
Zelfs als dat verhaal eindigt bij een vergeten diabetestablet ergens tussen Barcelona en de Pyreneeën.

En nou ligt die broek hier.
Maat M.
Spaans.
Vol avontuur.
En ja, met één pil minder.
Dat is pas echte vintage.

Kijk op mijn Etsy-shop https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather
Kijk op mijn Vinted-shop 
https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon

Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Leer is geen materiaal. Het is een houding