De Vrijdagman & Zijn Heilige Riem
Er is een bepaald soort man dat pas leeft als de werkweek dood is.
Je ziet het aan z’n schouders. Maandag hangen ze als natte handdoeken, vrijdag staan ze ineens in paradehouding. Boom. Nieuw mens. Nieuwe ruggegraat.
Of nou ja… een gehuurde ruggegraat van leer, want zonder die riem van me zou Martinus gewoon weer een nat vaatdoekje zijn.
Hij kwam ooit ongemakkelijk m’n shop binnen—zo’n stap die zegt:
“Ik ben niet op zoek naar iets, maar als ik niks koop voel ik me sociaal schuldig.”
Ik ken dat gedrag. Dat is precies het moment waarop ik m’n mond hou en het leer het werk laat doen.
Want echt leer praat.
Niet hardop, maar wel tegen mensen die luisteren.
En Martinus?
Die hoorde het fluisteren van een cognac-kleurige riem alsof het een profeet was.
Hij pakte ‘m op.
Draaide ‘m om.
Sloeg ‘m zachtjes tegen z’n hand alsof hij de ziel wilde voelen.
En ineens veranderde zijn hele energie.
Alsof iemand eindelijk tegen hem zei wat hij zelf nooit durfde:
“Bro, je bent geen bijrol. Je bent het hoofdpersonage.”
Sindsdien is vrijdag zijn transformatie-dag geworden.
Niet door bier.
Niet door vrienden.
Maar door dat simpele ritueel:
riem door de belt-loops, gesp vastklikken, diep ademhalen.
Ik zweer je—op dat moment is hij even onaanraakbaar.
Hij trekt ‘m over een spijkerbroek die meer levensvragen heeft dan naden, maar dat is precies het punt:
contrasten werken.
Casual denim, keiharde leren band erover.
Net als Martinus zelf: buitenkant easy-going, binnenkant een wandelende vulkaan die maar net onder het deksel blijft.
Vrijdag is zijn ontsnappingsroute.
Een portaal naar een versie van zichzelf die niet continu moet compenseren voor alle drukke types om hem heen—jij incluis.
En die riem?
Dat is zijn ceremonieel mes waarmee hij de week doorsnijdt.
Ik zie dit vaker bij mannen.
Leer werkt als een soort alternatieve therapie.
Niet praten, niet analyseren, gewoon dragen.
Het vormt zich naar je lichaam en naar je leven.
Wie jij wordt, wordt dat leer ook.
En andersom.
Daarom komen ze terug.
Daarom blijft leer eeuwenoud relevant terwijl de wereld vol hangt met plastic nep-spul dat na drie weken barst als een tienerhumeur.
Martinus snapt dat inmiddels.
Jij misschien ook.
Want laten we eerlijk zijn—ieder mens h1eeft een ritueel nodig om te overleven.
De één mediteert, de ander rookt, Martinus snijdt zichzelf uit de chaos met leer.
Hard, eerlijk, zonder poespas.
Misschien moet jij dat ook maar proberen.
Niet voor hem.
Voor jezelf.
https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather