ETSY LEATHER — TUSSEN DE NERF EN DE ZOEKRESULTATEN

Ik zat gisteren laat nog in m’n werkplaats. Licht half uit, muziek aan, deur op een kier zodat de kou een beetje binnenvalt. Zo’n uur waarop je scherper kijkt dan gezond is. Ik scrol door Google en tik “leather Etsy” in.
En ja hoor: die twee usual suspects. TheLeatherStore. Leather Handmade. Allebei zo glad dat je d’r een drone op kunt laten landen.

Je voelt meteen: dit is leer dat nooit een echte werkbank heeft gezien. Geen krassen. Geen zweet. Geen mes dat één keer nét te diep ging. Alles is zó steriel dat het bijna ruikt naar een kantoorruimte met airco.

En I swear, dat triggert iets in mij.

Want echt leer is koppig. Onvoorspelbaar. Soms scheurt het waar jij het niet wil. Soms buigt het prachtig mee. Soms laat het je vloeken en soms denk je: dit is waarom ik hiermee werk.
Dat vind je niet terug in die standaard Etsy-tekstjes met “handcrafted full-grain leather bags made with love”.
Love?
Welke love?
Laat eerst maar eens zien dat je snapt hoe een nerf loopt voordat je over liefde begint.

Ik denk dan altijd terug aan die ene besteller uit Frankrijk. Die bestelde een riem, stuurde drie uur later een bericht: “Is it really handmade?”
Ik stuurde hem een foto van m’n werkbank. Rommel. Snippers. Messen. Een kop koffie die al lang koud was.
Hij reageerde met: “Ah. Real.”
Precies dat. Mensen ruiken echtheid door het scherm heen.

Mijn shop — Johnny’s Vintage & Leathers — staat misschien nog niet bovenaan als je “leather Etsy” intikt. Maar mijn stukken wel. Die hangen in keukens in Berlijn, clubkelders in Amsterdam, werkplaatsen in Dublin.
En dat komt omdat ik niet probeer perfect te klinken. Ik maak gewoon dingen die blijven leven.

Harderwijk is geen Parijs, maar hier gebeuren wél dingen.
Hier wordt leer nog gesneden door iemand die zijn eigen energie voelt in elke beweging. Hier gaat het mes nog door het leer omdat het móét, niet omdat een machine dat heeft ingeprogrammeerd.
Hier draait ambacht nog op koppigheid. Niet op marketing.

Dus ja, laat die andere shops maar bovenaan staan met hun brave “free worldwide shipping” teksten.
Ik vecht met mijn eigen wapens: eerlijkheid, ambacht en een tikkie Harderwijkse brutaliteit.

En vroeg of laat ziet Google dat ook.

Tot die tijd?
Ik werk door.
Ik snijd nog een riem.
Ik doe de muziek harder.
En het internet mag rustig even kijken hoe echte makers werken.

Shop mijn chaos, mijn vakmanschap en mijn Harderwijkse koppigheid:

https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather

Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen