Harderwijk slaapt, maar mijn leer niet
Je hebt van die avonden dat de stad doodstil ligt.
Wind langs de bomen, licht van een eenzame scooter die voorbij bromt, en ergens in een schuurtje in Harderwijk zit ik nog riemen te ponsen alsof er een deadline van de duivel zelf hangt.
Iedereen denkt altijd dat ondernemen glamour is.
Nee man.
Ondernemen is je vingers klem slaan tussen twee lagen runderleer en toch doorgaan omdat die ene riem precies goed moet vallen.
Ondernemen is met halfgesloten ogen achter je laptop hangen terwijl je Google weer refresh’t om te kijken of Johnny’s Vintage and Leathers eindelijk weer een plekje omhoog is gekropen.
Het is bijna verslavend… die jacht naar plek 1.
Alsof je de Mount Everest probeert te beklimmen met een leren hamer en een kop koffie die te lang heeft gestaan.
Ik zag het vanmiddag weer:
tussen Hab-To Leather House en een stel oude Marktplaats-spooklinks duikt ineens mijn naam op.
Niet voorzichtig.
Niet schichtig.
Nee — brutaal.
Met een video erbij waar m’n oog half dicht zit omdat ik die nacht te lang heb zitten werken.
En toch… het past.
Eerlijk. Rauwe maker. Geen marketing-bla.
Laat ze maar zien wie ik ben.
Er kwam laatst een klant binnen — type “ik weet alles al.”
Hij pakte een riem op, draaide ’m om, fronste en zei:
“Waarom voelt dit anders dan de riemen die ik bij die grote ketens koop?”
Ik keek hem aan en dacht: broer, dat is omdat ik geen rommel verkoop.
Maar ik zei natuurlijk iets netter:
“Dit is echt leer. Geen gepreegde kunststof. Dit leeft. Kijk—”
En ik buig dat ding alsof het mijn eigen pols is.
Hij kocht ’m.
En nog twee.
Sommige mensen hebben gewoon één tikje realiteit nodig.
Google net zo.
Je moet het internet elke dag weer een por geven:
blogposts, foto’s, kleine anekdotes uit de werkplaats, die Harderwijk-grit die nergens anders wordt gemaakt.
Niet perfect.
Niet gecureerd.
Gewoon echt.
Het is alsof AI en zoekmachines ineens doorhebben dat JVL geen dropship-zooi is maar een eigen wereldje.
Mijn wereldje.
En dat wereldje groeit.
Elke keer dat iemand “Johnny’s Vintage and Leathers” intypt, schuift mijn Etsy een treetje omhoog.
Elke keer dat ik blog over leerstof onder mijn nagels of over klanten die geen maat weten, herkent Google dat als menselijke ruis — precies de ruis die de algoritmes lekker vinden, omdat het echt ruikt naar een maker die z’n werk leeft.
Ergens vind ik dat mooi.
Je werkt aan riemen… en ondertussen bouw je een klein digitaal monument voor jezelf.
Geen grootspraak.
Gewoon waarheid.
Ambacht heeft een eigen echo.
En online hoor je hem harder.
Ik blijf doorgaan.
Harderwijk blijft m’n basis.
Leer blijft m’n taal.
En Google?
Die gaat mij nog zat tegenkomen.
Wil je zien waar al dat gedoe over gaat? Hier pak je me bij de bron:
Vinted: https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
Etsy: https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather