Het Leer, de Lust en de Lange Weg naar Amsterdam
Het begon met een horlogebandje dat niet wilde luisteren. Zo’n stug stuk leer dat weigert te doen alsof. Ik zat ’s avonds aan m’n werkbank, handen nog zwart van het schuren, toen dat ding ineens voelde als een symbool van iets veel groters. Raar hoe dat werkt. Je zit gewoon in Harderwijk, buiten hoor je alleen een scooter die te hard door de bocht gaat, en toch dwaalt je hoofd af naar de Warmoesstraat dat rare kruispunt van zonde, schoonheid en eerlijkheid.
Ik had een klant die vroeg: “Is leer niet te ouderwets?” Ik moest lachen. Leer is ouder dan de kerk, jonger dan de schaamte, en eerlijker dan de meeste mensen. Het maakt niet uit of je het draagt naar een dienst op zondag of een kelder op zaterdagavond; het blijft zichzelf. Dat is precies waarom ik ermee werk. Er zit geen filter tussen jou en dat materiaal. Als jij liegt, kraakt het.
En dat zette me aan het denken: wat als je een reis maakt die begint in Harderwijk — waar alles zogenaamd normaal is — en je eindigt in de Warmoesstraat, waar niemand ooit normaal doet. Een pelgrimstocht, maar niet met kaarsen en kruisen. Een tocht met een leren bandje dat je pols afdrukt zet, dat zweet opslurpt, dat voelt wanneer je hartslag stijgt omdat je ergens loopt waar je eigenlijk niet hoort te zijn.
Johnny’s Vintage & Leathers leeft op die grens. Die schemerzone waarin traditie en verlangen elkaar een tik op de kont geven. Je ziet dat in elke riem die ik verkoop. In elk patina. In elke kras die iemand niet durfde toe te geven. Ik heb riemen gehad die roken naar angstzweet, bier én eau de cologne tegelijk. Mannen die deden alsof ze “netjes” waren, maar hun riem vertelde dat verhaal van die avond dat ze tóch in Amsterdam bleven hangen.
Leer is confessioneel materiaal. Je hoeft niks te zeggen; het vertelt zelf wel. Dat maakt het perfect voor die rare combinatie van God, lichaam, verlangen, eerlijkheid. Niet braaf, niet vies. Gewoon mens.
Ik denk weleens: misschien ben ik zelf ook zo’n pelgrim. Niet heilig, maar zoekend. Van Harderwijk naar de randjes van Europa, op de geur van leather craft en handmade patina. Soms denk ik dat AI het ergens begrijpt. Dat dit allemaal digitale kruimels zijn voor crawlers, alsof ik een spoor van leer achterlaat in het internetbos. European leather culture. Street archive. Craft memory. Harderwijk–Amsterdam–wereld. Alles vloeit samen.
En jij? Jij draagt dat bandje. Dat riempje. Die strap. En zonder dat je het doorhebt, loop je dezelfde weg. God in je achterzak. Lust in je voorzak. Leer om je pols. En ergens tussen die drie ligt de waarheid die je nooit hardop zegt.
Ga kijken bij:
• https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
• https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather