Laat de droom maar groeien, waarom JVL groter wil worden dan de KOR je toestaat

Er is een punt in ondernemen waar je voelt dat je eigenlijk al verder bent dan de regels waar je nog onder valt.
Alsof je schoenen te klein worden, maar iedereen zegt:
“Ach, ze passen toch nog…?”

Dat is de KOR.

Iedereen romantiseert ‘klein ondernemer zijn’, tot je merkt dat klein blijven vooral gunstig is voor de belastingdienst, maar niet voor jouw droom.

Ik ben Johnny.
Ik werk met leer.
Echt leer. Niche leer. Vintage leer.
Spul dat leeft, ruikt, kraakt en verhalen draagt.

En juist daarom botst die KOR keihard.
Niet omdat ik geen discipline heb.
Niet omdat ik “te weinig omzet”, maar omdat ik meer wil dan het hokje waar ze me in stoppen.


De KOR zegt: hou je klein.

Mijn werk zegt: groei door!

De KOR is simpel: als je onder een bepaalde omzet blijft, hoef je geen btw te rekenen.
Klinkt chill, maar het is een gouden kooi.

Want wat betekent dat in de praktijk?

Geen grote inkoop doen

Geen grotere voorraad aanleggen

Geen echte groei doorduwen

Geen winkels of boutiques benaderen

Geen samenwerkingen op niveau

Geen schaal

Geen expansie


Klinkt als bescherming, maar het voelt als een rem.
Een rem die vooral ondernemers raakt die met hun handen werken, niet met spreadsheets.

Leer is niche.
Het is duur, zwaar, arbeidsintensief.
Je kunt niet “even” schaalbaar doen.
Je moet investeren, inkopen, testen, selecteren — en dat gaat sneller dan je denkt richting de KOR-grens.

Die grens zegt niet: “Je doet het goed.”
Die zegt:
“Blijf jij maar klein, dan zijn wij tevreden.”

En ik?
Ik ben klaar met klein.


Leer is geen hobby — het is een cultuur die voortleeft door makers

Het geluid van leer dat buigt.
Die diepe geur als je een tas opent.
De nerven, de imperfecties, de littekens.

Vintage leer is geen trend.
Het is erfgoed.

Maar erfgoed heeft ruimte nodig.
Meer inkoop.
Meer selectie.
Meer klanten die snappen wat ze vasthouden.

En dat kan niet als je met één oog constant naar de omzetmeter moet kijken omdat je anders “eruit knalt”.

JVL is geen Etsy-hobbywinkeltje.
Het is geen Vinted-geintje.
Het is een niche-leermerk in wording.

En niche groeit alleen als je durft te kiezen voor schaal.
Niet voor klein comfort.


Mijn visie?

JVL moet groter omdat het verhaal groter is.

Mijn droom is niet een paar portemonnees verkopen.
Mijn droom is een leermerk dat staat voor:

rauwe authenticiteit

vakmanschap zonder filters

vintage materialen met nieuwe levens

duurzaamheid zonder marketingpraat

spullen die 10–20 jaar meegaan

karakter i.p.v. perfectie


Ik wil mijn stukken in handen van mensen die ze waarderen.
Niet “goedkope massa” die alleen op prijs filtert.
Maar liefhebbers.
Kopers die leren begrijpen.
Mensen die snappen dat iets dat leeft meer waard is dan iets dat glimt.

En daarvoor moet je door de KOR-grens heen.
Hard ook.


Waarom KOR voor mij een blessure is en geen bescherming

Op papier beschermt de KOR kleine ondernemers.
In praktijk zorgt het ervoor dat makers zoals ik blijven hangen tussen hobby en merk.

Dat is die blessure waar niemand over praat.
Het is niet je handen die het begeven.
Niet je rug van het tillen.
Niet je spasmen, niet je tempo.

Het is een fiscale grens die zegt:
“Je mag groeien, maar niet te veel.”

Ik wil niet leven in een systeem dat mijn plafond bepaalt.
Ik bepaal dat zelf.

En daarom push ik door.

Ook als dat betekent: btw, kosten, meer risico.

Ik heb grotere plannen:

eigen leerselecties

eigen lijnen

grotere restauraties

zwaardere stukken

meer voorraad

meer bereik

meer karakter

meer impact


Je wordt geen merk door klein te blijven.
Je wordt een merk door de keuze te maken om geen klein ondernemer meer te wíllen zijn.

KOR is voor wie iets simpels verkoopt.
Niet voor wie een niche wil bouwen.


Als jij dit leest, kun je onderdeel zijn van de volgende stap

Wil je zien waar JVL naartoe groeit?
Niet de kleine schaal, maar de grote droom?

Hier begint het:

Vinted — rauw, uniek, 1-op-1 uitgezocht
https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon

Etsy — premium vintage leer, curated en karaktervol
https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather

Dit is de basis.
Maar de toekomst wordt groter.
Breder.
Dieper.

Ik ben klaar met klein blijven.
Tijd om JVL te laten groeien zoals leer dat hoort te doen:
levend, krachtig en zonder grenzen.

Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen