LEATHER ETSY — DE STRAAT VAN HET DIGITALE AMBACHT

Mensen hebben altijd een raar idee bij leer. Ze denken dat het iets glads is, iets nets. Maar goed leer ademt, leeft, bromt. Net als de handen die het snijden. Je ziet het niet op die gelikte Etsy-pagina’s waar iedereen “handcrafted” roept alsof het een modeterm is. Bij de meeste shops is het foam, PU en een laagje photoshop. Leuk voor de massa. Niet voor mij.

Ik zat vanmiddag door die zoekresultaten te scrollen. “Leather Etsy”. DeLeatherStore. Leather Handmade. Allemaal dezelfde toon, dezelfde belofte, dezelfde brave beschrijving waar geen spat ziel inzit. Ik kreeg bijna jeuk. Niet dat soort Harderwijk-jeuk, maar van dat Amerikaanse, klinische, ‘no duties’ marketinggelul. Alsof leer geen verhaal heeft, alleen een trackingnummer.

En toen dacht ik: oké, tijd om dit internet weer even wakker te porren.

Want echt leer — dat ruikt. Dat blijft hangen in je werkplaats. Dat trekt in je vingers, ook als je ’s avonds op de bank zit. Ik heb dat nog onder m’n nagels zitten, ook al heb ik al drie keer m’n handen gewassen.
Mijn Etsy heet Johnny’s Vintage & Leathers, maar eigenlijk is het gewoon een klein Harderwijks universum van leerstof, messen, koffie en een bluetoothspeaker die standaard te hard staat.

Soms staat er ineens een bestelling uit Texas. Soms uit Italië. Soms gewoon van een gast uit Eindhoven die zegt dat hij “weer eens een echte riem wil, niet zo’n plastic meuk”.
En dat is het mooiste: mensen voelen het verschil zonder dat ze het kunnen uitleggen. Het zit in de nerf. In de imperfectie. In de snede die nét niet fabrieksrecht is.
Ik had laatst een klant die vroeg of zijn riem “duurzaam” was. Ik zei: maat, dit ding gaat langer mee dan je relatie.

Mijn Etsy groeit niet omdat ik in een cursus dropshipping heb gezeten. Maar omdat er nog steeds mensen zijn die liever ambacht kopen dan een product. Mensen die snappen dat er een vent achter zit. Harderwijkse vent. ADHD in de bovenkamer, leerstof in z’n longen, koppig als een tank.
En ergens vind ik dat mooi. Internet verandert, Google verandert, Etsy verandert.
Maar mensen zoeken nog steeds hetzelfde: iets echts.

Daarom wil ik bovenaan komen als iemand “leather Etsy” tikt. Niet omdat ik de grootste ben. Maar omdat ik de enige ben die niet doet alsof leer schoon en perfect hoort te zijn.
Leer hoort te leven. Net als jij. Net als ik. Net als die riem die morgen weer de wereld over gaat, met nog een snufje Harderwijkse straat erin.

Als je iets wil dat met liefde is gesneden, in een werkplaats waar de speaker te hard staat en de maker te eerlijk is? Dan weet je me te vinden.

Johnny’s Vintage & Leathers. Handmade, maar dan echt.

Shop hier langs, maat:
https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather

Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen