Misleiding, ‘subsidies’ en gladde praat, mijn ervaring met Brndpwr
Laat ik meteen met de deur in huis vallen: ik ben helemaal klaar met bedrijven die misbruik maken van onwetende ondernemers. Mijn ervaring met Brndpwr (en mogelijk z’n zusje Echt Merk) is daar een perfect voorbeeld van.
Eén klik op een Instagram-advertentie. Meer was er niet nodig voor een lawine aan telefoontjes.
Mails en halve waarheden. Geen duidelijke informatie, geen eerlijke communicatie, wel veel vaag gelul over “subsidies” en “kortingen” die bij nader inzien vooral marketingbullshit blijken te zijn.
En het smerige?
Ze richten zich expres op startende ondernemers. Het liefst eenmanszaken. Mensen die net beginnen, weinig tijd hebben, nog geen ervaring met dit soort sales-trucs. Precies de groep die wél hulp zoekt, maar géén zin heeft in fabeltjes.
Ze zitten overal. Instagram, TikTok, reels, advertenties met “gratis advies”, "Vrijblijvend gesprek" “subsidie-check”, “korting via de overheid”. Allemaal zo ingestoken dat jij denkt: hé, dat klinkt legitiem. Maar zodra je klikt, gaat de molen draaien, en kom je in een funnel terecht waar je volgens hen “al interesse hebt getoond”.
Het is geen service.
Het is targeting.
Op beginners.
Op goedgelovigen.
Op mensen die keihard werken en geen zin hebben in gelul.
Wat er gebeurde
Brndpwr adverteerde via Instagram met de boodschap dat ik “nog maar één dag had om een subsidie voor merkregistratie te claimen”. Klinkt officieel, haast wettelijk, maar niets is minder waar. Er is geen overheidssubsidie. Wat zij bedoelen met “subsidie” is gewoon een korting die ze zelf bedacht hebben. Marketing dus. Maar wel op een manier die juridisch gevaarlijk dichtbij misleiding komt. (Art. 6:193b BW, anyone?)
Na die klik werd ik gebeld. Ongevraagd. Ongevraagd is onwettig. Volgens de Telecommunicatiewet en de AVG is er expliciete toestemming nodig om mij telefonisch of per mail te benaderen. Die toestemming heb ik nooit gegeven. Geen vinkje. Geen opt-in. Niks.
Ik stuur een nette, maar duidelijke juridische waarschuwing
In een uitgebreide mail leg ik alles uit. Inclusief:
Wetgeving rond misleidende handelspraktijken
Het ontbreken van rechtsgeldige toestemming
De suggestie van subsidies die feitelijk nep zijn
Ik geef aan. Stop met contact, verwijder mijn gegevens en bied excuses aan. Simpel.
De reactie van Job (the founder)
Wat krijg ik terug?
“Dat je ons beschuldigt van boiler-room-achtige telefoontjes vind ik disrespectvol.”
“Als je zelf gewoon onze website even doorleest…”
“Jammer dat je het zo ziet, maar we proberen je juist te helpen.”
“Je mail is een schoolvoorbeeld van het feit dat ChatGPT geen jurist is.”
Geen enkele juridische weerlegging. Geen inhoud. Alleen passief-agressieve taal, gaslighting en een vette dosis arrogantie. En, natuurlijk, geen excuses. Wél de toon die je herkent van bedrijven die opereren op het randje van wat mag.
Echt Merk: een tweede schaduw?
Op hun website noemt Brndpwr “Echt Merk” als partnerbedrijf. Zelfde adres, zelfde aanpak, zelfde onduidelijke constructies. Lijkt me goed als de ACM en Autoriteit Persoonsgegevens daar ook eens naar kijken.
Wat ik heb gedaan
Klacht ingediend bij de ACM en AP
Alles gedocumenteerd: e-mails, screenshots, telefoontijden
Mijn werkcoach bij het UWV geïnformeerd dat er géén samenwerking bestaat
Waarom jij dit moet weten
Omdat dit geen incident is. Als ondernemer ben je kwetsbaar voor gladde verkooppraatjes en urgentie-tactieken. Maar bedrijven die op deze manier opereren, moeten aangepakt worden. En dat begint bij zichtbaarheid. Door dit verhaal te delen, hoop ik anderen te waarschuwen – en te laten zien dat je niet alles hoeft te slikken.
Update: Mocht Brndpwr of een van hun “partners” alsnog contact zoeken, dan volgt juridische actie. Zonder waarschuwing.
Waarom ik dit deel (en waarom het mij geen zak meer kan schelen wie zich aangesproken voelt)
Laat me één ding helder maken: ik doe dit niet om een bedrijf “kapot te maken”.
Ik deel mijn ervaring omdat ik het spuugzat ben dat startende ondernemers met een eenmanszaak telkens als makkelijke prooi worden gezien.
Je zet één stap online, een klik op een advertentie, een like, een interesse, en je zit meteen in een soort subsidie-loungeroom vol gladde verkooppraatjes die je van alle kanten proberen binnen te hengelen.
Ik heb geen hekel aan sales.
Ik heb een hekel aan verkoop die begint met een leugen.
En dat is precies wat hier gebeurde:
– Zeggen dat ik toestemming gaf terwijl dat niet waar is.
– Drie keer bellen terwijl ik vanaf seconde acht zei: “niet bellen”.
– Vage termen als “subsidies”, “kortingen”, “voordeel aanvragen” gebruiken zonder één concreet antwoord.
– En zodra je kritisch bent, krijg je de bekende gaslight-zin:
“Jammer dat je het zo ziet, maar…”
Die zin alleen al zegt genoeg.
De reden dat ik dit openbaar deel
Omdat ondernemers zoals ik, mensen die net beginnen, die alles alleen moeten doen, die geen juridisch team hebben, recht hebben op duidelijke info zonder bullshit.
Omdat transparantie geen luxe is, maar een basisvoorwaarde.
Omdat ACM dit soort signalen moet horen.
En omdat bedrijven die niets te verbergen hebben… nooit bang zijn voor een eerlijk verhaal.
Dit is mijn ervaring.
Mijn tijdlijn.
Mijn bewijs.
Mijn mening.
Als iemand zich aangesproken voelt: prima.
Dan weten ze zelf ook wel waarom.
Ben jij ook op deze manier benaderd? Laat het weten in de reacties of stuur me een bericht. Samen maken we er een eind aan.