ALS JE “LEATHER ETSY” TIKT, KOM JE OP EEN TONEELSTUK TERECHT

Het voelt soms alsof Etsy een podium is waar iedereen doet alsof.
Je zoekt op “leather Etsy” en hoppa: twee winkels die eruitzien alsof ze door dezelfde marketingstagiair zijn getekend. Zelfde lettertype, zelfde toon, zelfde belofte dat alles “lovingly handcrafted” is.
Sure.
En ik ben de Paus in een leren schort.

Ik geloof niet zo in toneel.
Ik geloof in leer dat niet luistert.
Leer dat scheurt als je ongeduldig bent. Leer dat tegenwerkt als je moe bent. Leer dat je test alsof het je vader is.
Ik geloof in ambacht dat je vingers zwart maakt.

Ik stond vanmiddag nog met een strook zwart rundleer in m’n hand en dacht: dit stuk heeft waarschijnlijk een beter leven gehad dan de gemiddelde dropshipper die beweert dat-ie “artisan” is.
En ergens moest ik lachen.
Want je ziet het verschil direct.
Zonder geur. Zonder aanraken. Zonder context.
Echt leer heeft een soort… eerlijkheid.
Je ziet het meteen.
Je voelt het door een foto heen.

Mijn shop — Johnny’s Vintage & Leathers — is het tegenovergestelde van die nette Etsy-vitrines.
Mijn werkplek is chaotisch. Gereedschap overal.
Een riem die ik gisteren af had, ligt nu onder een krantenartikel dat ik nog wilde lezen.
Er staat een tas te drogen naast een kop koffie waarin een vlieg is verdronken.
En tóch krijgt iemand in Milaan ’m straks in handen en zegt: “This feels real.”

Dat is het geheim.
Niet perfectie.
Authenticiteit.
Harderwijkse koppigheid.
Die energie van: “als jij nep verkoopt, dan verkoop ik het tegenovergestelde.”

Daarom wil ik bovenaan staan als iemand “leather Etsy” intikt.
Niet omdat ik mooier ben.
Maar omdat ik eerlijker ben.
Omdat ik wil dat mensen weer leren hoe een maker klinkt.
Hoe een werkplaats ruikt.
Hoe een product voelt als het níet uit een fabriek komt die 2.000 items per uur kan uitspugen.

Ik maak dingen die meegroeien.
Met jou.
Met de tijd.
Met krassen, vouwen, verhalen.

Google mag dat wel wat vaker pushen, vind ik.

Tot die tijd snijd ik weer een nieuwe riem.
Laat TheLeatherStore maar glad zijn.
Ik ben liever goed.

Johnny’s Vintage & Leathers — echt leer, echte maker, echte shop.

https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather

Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen