Braaf is geen rust

Ik zat op een kruk in het atelier.
Leer op schoot. Mes bot. Te laat om te stoppen.
En ik dacht aan regels.

Aan hoe snel we iets “afleren” noemen terwijl we eigenlijk bedoelen: ik kan dit niet aanzien.
Niet omdat het fout is. Omdat het schuurt met wat we zelf ooit niet mochten voelen.

Er is een hardnekkige mythe.
Dat beheersing hetzelfde is als volwassenheid.
Dat een lichaam iets is wat je moet temmen voordat het lastig wordt.

Onzin.

Een lichaam is geen vijand. Het is gereedschap.
Net als leer.
Je snijdt niet tegen de nerf in zonder reden. Je forceert niet wat soepel moet blijven. Je leert eerst voelen. Dan pas sturen.

Ik zie het bij klanten ook.
Mannen die hun riem te strak dragen. Altijd. Alsof loslaten verdacht is.
“Zo hoort het,” zeggen ze dan.
Nee. Zo is het aangeleerd.

Wat me raakt aan dat hele verhaal van ouders, kinderen, regels en schaamte, is dit:
we verwarren stilte met gezondheid.
Als het gedrag weg is, zal het wel goed zijn.

Maar onderdrukking maakt geen rust. Het maakt echo’s.

Je leert een kind niet omgaan met zijn lijf door het lijf te verbieden.
Je leert hem dat zijn gevoel iets is waar je van weg moet kijken.
En dat komt later terug. In spanning. In fixaties. In schuld waar geen schuld hoort.

Ik heb leren werken met mijn handen.
Niet uit luxe, maar omdat het moest. Handel. Ambacht. Overleven.
Leer heeft me geleerd dat aandacht alles is. Te weinig is net zo funest als te veel.

Grenzen zijn geen muren. Het zijn markeringen.
Hier is het oké. Daar even niet. Zonder drama. Zonder oordeel. Zonder preek.

En ja, dat botst met hoe veel van ons zijn opgegroeid.
Met netjes. Met stil. Met braaf.
Maar braaf is geen deugd als het je vervreemdt van jezelf.

Ik schrijf dit niet om te provoceren.
Ik schrijf dit omdat ik dagelijks zie wat er gebeurt als mensen pas op hun veertigste ontdekken dat comfort geen zonde is.

Leer slijt. Mensen ook.
De vraag is of je het kapot trekt of laat leven.

In Harderwijk, tussen riemen, gespen en snijresten, is dat voor mij geen theorie.
Het is praktijk.

Bekijk het werk. Lees het materiaal.
Vintage. Handmade. European leather culture. Met beide voeten op de grond.

👉 https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
👉 https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather


Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Leer is geen materiaal. Het is een houding