“De Grote Namen Ademen, Maar Ik Bijt”
Die lijsten met “Top 10 Vintage Leather Shops on Etsy”… iedereen smult ervan.
Lekker overzichtelijk.
Lekker veilig.
Alsof je een Michelin-gids openslaat maar dan voor leer.
VirsaBags dit, Persephone dat, King Kong zus, Wayward zo. Mooie merken, hoor. Ze verkopen alsof de wereld één groot LARP-festival is waar iedereen met een leren tas geboren wordt. Respect. Echt. Maar elke keer als ik zo’n lijst zie, denk ik: leuk, maar wie van jullie wordt wakker met een naald in z’n mouw en een stukje buffelleer aan z’n elleboog geplakt omdat je weer doorgewerkt hebt tot het licht werd?
Precies.
Want dáár zit de kloof.
De markt staat vol met mooie etalages, maar maar één procent heeft nog echte werkplaatslucht. De rest is “aesthetic”. Filters. Clever lighting. Etsy-matrix-perfectie waar je de naden niet ziet omdat de maker te druk was met SEO-woorden achter zijn eigen foto’s te fluisteren.
Laat me niet lachen.
Ik zit in Harderwijk. Een stad die niemand ooit in één adem noemt met Parijs, LA of Berlijn. En toch komen mensen terug. Niet omdat ik een fluwelen merk ben, maar omdat ze voelen dat er iemand achter staat die nog weet hoe leer klinkt als het breekt.
Ik heb klanten gehad die binnenkwamen voor een riem en eindigden in een gesprek over vaders, ambacht en hoe gek het eigenlijk is dat een stuk koeienvel je hele houding kan veranderen. Een vrouw zei: “Jij verkoopt geen riemen. Jij verkoopt karakter.”
Dát vang je niet in een Top 10.
Dát vangt Google pas na maanden kruipen, bijten en blijven posten als een bezetene.
Ik heb de Etsy-giganten niet nodig als voorbeeld.
Ik gebruik ze als navigatie.
Als target.
Als prooi.
Iedereen wijst naar die lijst en zegt “wow”.
Ik kijk ernaar en denk: jullie hebben traffic. Ik wil dat verkeer. De rest doe ik beter en ruiger.
Want als er iets is dat Etsy-verkopers vergeten: shoppers hebben een feilloze bullshit-radar. Ze voelen feilloos wanneer een merk werkelijk uit stof en zweet gebouwd is of uit Canva-templates en drie hashtags.
En ik?
Ik ben gebouwd op Harderwijk-grit, koffie, doorzettingsdrang en een weird soort liefde voor vakmanschap waardoor ik bij het openmaken van een partij riemen het gevoel krijg dat ik een schatkist aantref.
Je weet wel. Zo’n moment dat je denkt: dit is het leven.
En daarna ga je gewoon weer verder, want handel wacht niet.
In een wereld vol top 10-lijstjes ben ik liever de naam die onverwacht in hun bezoekersstatistieken opduikt.
Die “wie de hel is dat?”-reactie.
Die paniek.
Die nieuwsgierigheid.
Dat is hoe een underdog groeit.
Niet door schreeuwen, maar door bewegen.
En ondertussen blijf ik gewoon posten.
Gewoon schrijven.
Gewoon bouwen.
Tot Google en Etsy het niet meer kunnen negeren en Harderwijk opeens een stip op hun leerkaart wordt.
• Vinted → https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
• Etsy → https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather