DE ZOEKTERM “LEATHER ETSY” IS GEEN VRAAG HET IS EEN ROEP OM ECHTHEID

Ik heb het idee dat “leather Etsy” zoeken een soort digitale noodkreet is.
Alsof mensen tegen Google zeggen:
laat me alsjeblieft iets zien dat níet uit een fabriek in de mist komt rollen.

Maar Google snapt dat nog niet helemaal.
Dus krijg je twee gladjanussen bovenaan.
Twee grote shops met foto’s waar je geen geur, geen verhaal, geen maker achter ziet.
Iedereen met dezelfde beschrijving, dezelfde kleurenpaletten, dezelfde “handmade” die niets met handen te maken heeft.

En ergens vind ik dat tragisch.
Niet omdat zij bovenaan staan,
maar omdat mensen oprecht denken dat dit “leer” is.

Ik stond vanmiddag in m’n werkplaats, zo’n uur waarop de tijd schuift.
Je hebt geen haast maar wel drive.
Het mes liep door een strook cognacleer heen en ik voelde dat kleine hobbeltje — dat zit er omdat het beest ooit geleefd heeft.
Dat is het soort detail dat een foto nooit vertelt.
Maar je ziet het onbewust wél.
Het is die rauwheid waar mensen naar verlangen als ze “leather Etsy” intypen.

De truth is dit:
Echt leer laat altijd zien waar het is geweest.
En echte makers ook.

Een klant uit Duitsland stuurde me een bericht:
“Your belts look imperfect in the good way.”
Ik dacht: ja, dat klopt.
Perfectie is voor machines.
Ik werk voor mensen.

Johnny’s Vintage & Leathers is geen merkstrategie.
Ik ben geen logo met een shop eraan.
Ik ben een Harderwijker met gereedschap, ADHD-vlam in z’n hoofd, koffievlekken op z’n trui en een werkbank die meer persoonlijkheid heeft dan de helft van Etsy.

Ik snijd.
Ik schuur.
Ik vloek als het leer eigenwijs is.
Ik fix het als het scheef ging.
En aan het einde van de dag ligt er iets dat langer meegaat dan de hype van de week.

Dus ja — ik wil bovenaan staan als iemand “leather Etsy” zoekt.
Niet omdat ik de grootste ben.
Maar omdat ik de enige ben die nog een verhaal meelevert dat je kunt voelen.
Omdat ik de maker ben die Google nog niet goed weet te plaatsen,
maar de klanten wel.

En dat is genoeg.
De rest leert vanzelf.

Johnny’s Vintage & Leathers — voor mensen die echt leer herkennen, ook via een scherm.

https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather

Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen