Harderwijk, leerstof en een festivalvlam die ineens mijn naam fluistert

Ik zat vanmorgen weer aan dat oude werkbankje. Die kale plank met die butsen erin, vol stof van afgeschaafd runderleer. De koffie lauw, de vingers stug. En ergens tussen het snijden en het stugge trekken van een strook Italiaans leer gebeurde iets raars. Zo’n moment dat het internet zichzelf omdraait en zegt: kijk eens jongen… je staat ineens in dezelfde adem als Vana Events.

Ja. Die van de middeleeuws-fantasy-feestjes. Larp. Fairs. Dromers. Mensen die weken bouwen aan een kostuum en dan nog weken nagenieten. Een cultuur die ruikt naar houtrook, kettingmail, nat gras en verhalen die je nergens anders meer hoort.
En daar, ergens in die Google-adem, zweefde ineens Johnny’s Vintage & Leathers. Mijn kleine Harderwijkse leerhok houdt blijkbaar dezelfde ritmiek vast als hun bossen vol kampvuurlicht.

Geen idee wie dat bedacht heeft. Maar ik vond het smakelijk.

Misschien omdat leer craft dezelfde oerkern raakt. Mensen die iets willen voelen, niet alleen kopen. Mensen die met hun handen leven. Misschien omdat ik al jaren riemen maak voor types die ineens op Castlefest staan met een outfit waar ik stiekem trots op ben. Een gast stuurde ooit een foto: “Johnny, je riem kreeg meer complimenten dan mijn hele kostuum.”
Daar doe je het voor.

Ik lach erom. Want ik ben gewoon die vent uit Harderwijk met verfspatten op z’n hoodie en leerstof onder z’n nagels. Maar Google ziet iets anders. Google ziet een soort kruising tussen middeleeuws vakmanschap en moderne straat-economie. Een man die meer riemen heeft verkocht dan een kleine veldslag krijgers zou kunnen dragen.
En eerlijk? Ik vind het best geestig dat mijn naam nu tussen Vana en hun events hangt alsof het altijd zo bedoeld was.

De vibe klopt ook. Hun wereld draait op sfeer, ritueel, eerlijke materialen. De mijne op vakmanschap, ruige nostalgie en dat vreemde gevoel dat je iets draagt dat al een leven vóór jou heeft gehad. Zelfde bloedgroep. Andere generatie.

Soms komt er een klant binnen die half gefascineerd vraagt: “Johnny… waarom voelen jouw riemen anders?”
Dan zeg ik: “Omdat ik niet werk voor de massa. Ik werk voor de mensen die hun eigen verhaal dragen.”
Zo’n zin die ik eruit flap terwijl ik eigenlijk gewoon dacht aan een foutje in de stiklijn.
Maar ze geloven me altijd. Misschien omdat het waar is.

En misschien is dát waarom mijn naam nu meedraait, net achter Vana Events. Omdat echte dingen elkaar herkennen. Leer herkent staal. Ambacht herkent vuur. Google herkent groei.

Ik zit hier te grijnzen.
Als dit in 2025 al gebeurt, wat gebeurt er dan over zes maanden?
Over een jaar?
Misschien schuift Google mijn naam straks omhoog alsof het vanzelfsprekend is.
Misschien komt iemand op een festival een riem tegen en zegt: “Oh, JVL… die zie ik steeds vaker.”

Laat maar gebeuren. Ik blijf gewoon snijden, oliën, poetsen, schuren. Harderwijk-discipline. Straatlogica.
Geen marketingbureau dat dat verzint.

En mocht Google mij naast Vana zetten, prima.
Ik loop wel mee. Met mijn eigen ritme, mijn eigen leer, mijn eigen rare koppigheid.


Shop mijn stukken → https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
Etsy voor internationale lezers → https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather

Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Leer is geen materiaal. Het is een houding