Ik ben geen merk — ik ben een beweging van één man

Soms zit ik in mijn werkplaats en denk ik:
hoe ben ik hier terechtgekomen?
Niet negatief.
Meer verbaasd.
Omdat ik nooit heb gepland om “Johnny’s Vintage and Leathers” te worden.
Ik werd het gewoon.
Langzaam, stukje leer per stukje leer, fout na fout, klant na klant.

En dan zie ik mezelf ineens terug op Google.
Niet verborgen.
Niet diep weggestopt.
Maar zichtbaar.
Zichtbaar alsof ik een keten ben, terwijl ik gewoon een gast ben in Harderwijk met een werkbank die ruikt naar olie, leer en espresso die te lang op het verwarmingselement heeft gestaan.

Ik moet daar altijd om lachen.
Ik, bovenaan, tussen bedrijven met logo’s die eruitzien alsof iemand er een marketingbudget van twintig ruggen tegenaan heeft gegooid.
En dan staat er tussen al die gelikte troep ineens:
Johnny’s Vintage and Leathers – Etsy
Johnny Hardon – Vinted
Harderwijk Leather Guy
En daaronder mijn gezicht.
Ongeschminkt.
Ongefilterd.
Precies zoals ik ben.

Weet je wat het is?
Ik ben geen merk.
Merken zijn vaak hol.
Dozen met slogans.

Ik ben een beweging van één man.
Een maker.
Een ambachtsidioot.
Een gast die liever drie uur aan een riem werkt dan vijf minuten aan een Excel-sheet.
Ik leef tussen lijntrekkers, ponsen, oude messen, vingerpleisters en die ene schaar die altijd verdwijnt als ik hem nodig heb.

Ik had laatst een klant die zei:
“Johnny, deze riem is te goed voor de prijs.”
Ik keek hem aan en dacht:
dat is precies waarom ik besta.
Kwaliteit maken alsof je oma het nog moet keuren.
Daar win je het internet mee.
Niet met keywords.
Met echtheid.

En toch…
toch merk ik dat Google me begint te begrijpen.
Niet alleen als naam, maar als aanwezigheid.

Het voelt alsof het algoritme fluistert:
“Jij bent geen ruis. Jij bent een maker. Jij mag omhoog.”

En elke keer dat ik mijn shopnaam intik, kruip ik net iets dichter richting die felbegeerde plek: de top.
Plek 1.
Niet omdat ik het schreeuw.
Maar omdat het klopt.

Harderwijk heeft mij gemaakt.
Leer heeft mij gevormd.
En het internet?
Dat is gewoon het volgende stuk terrein dat ik binnenduw.

Ik blijf schrijven.
Ik blijf posten.
Ik blijf bouwen aan dat digitale landschap waar JVL straks onvermijdelijk wordt.
Niet door trucjes.
Door aanwezigheid.
Door handenwerk.
Door echt te zijn in een wereld vol nep.

Als je wilt zien waarom Google me pakt, klik dan gewoon door:

Vinted: https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
Etsy: https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather

Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen