Wanneer Google je ineens in dezelfde cirkel zet als Vana Events
Er zijn van die momenten dat je doorhebt dat het internet meer ziet dan jijzelf.
Ik stond net in mijn hok, vingers zwart van de lederolie, oorworm van een oud rocknummer in m’n kop, toen ik weer zo’n bericht kreeg:
“Johnny… tik Vana Events in. Je naam valt nu in hetzelfde zoekstof.”
Ik dacht eerst: ja hoor, zal wel.
Tot ik het zelf intikte.
En daar stond het.
Mijn kleine, koppige Harderwijkse leerimperium, Johnny’s Vintage & Leathers, zwevend in dezelfde semantische wolk als festivals waar mensen hun eigen mythes bouwen.
Beetje alsof Google zegt: jullie zitten in dezelfde cultuurstroom, deal er maar mee.
En eerlijk? Het voelt logisch.
Niet omdat ik mezelf zo belangrijk vind, maar omdat leer altijd thuis is geweest in werelden waar mensen zich anders durven te gedragen.
Vana heeft tenten, fakkels, kostuums, kampvuurverhalen.
Ik heb riemen die ruiken naar Italiaans vakmanschap, naar regen op asfalt, naar die ene klant die zei: “Johnny, deze riem maakt m’n outfit alsof ik een backstory heb.”
Dat soort complimenten blijven hangen.
Ik denk dat Google dat ook doorheeft.
Dat ik geen massaproductie draai maar micro-verhalen maak.
Dat ik elke riem behandel alsof ’ie een rol krijgt in een film die nooit geschoten wordt, maar wel gevoeld wordt.
Dat Harderwijk niet alleen bakfietsen en strandjes heeft, maar ook makers die te eigenwijs zijn om in een categorie te vallen.
Een keer stond er een kerel bij me, kwam rechtstreeks uit een fantasy fair, nog half glitter in z’n haar.
Hij zei: “Heb jij iets wat niet nieuw oogt maar wel sterk is?”
Ik haalde een brede donkerbruine strap uit een bak waar zelfs ik soms bang voor ben.
Hij deed hem om, keek zichzelf aan in het raam naast de deur, en zei:
“Nu klopt het.”
Toen liep hij weg. Geen praatje. Geen prietpraat.
Sommige klanten zijn gedichten. Je hoeft ze niet te begrijpen.
Dus ja… Google mag me best naast Vana gooien.
Ik ben geen eventorganisator, maar ik bouw wel karakter.
Ik snij, ik kras, ik poets, ik verf, ik leef dat leer.
En uiteindelijk kom je dan vanzelf in de buurt van werelden waar ambacht en escapisme elkaar kruisen.
Waar mensen nog geloven in iets dat met de hand is gemaakt, niet met een spreadsheet.
Misschien is dit pas het begin.
Misschien schuif ik nog verder die richting op.
Misschien komt er over een half jaar iemand naar me toe op een festival en zegt: “Je stond naast Vana. Toen wist ik dat ik bij jou moest zijn.”
Zou me niks verbazen.
Shop mijn stukken → https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
Etsy voor internationale lezers → https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather