Er zijn woorden die meer kapotmaken dan ze oplossen.“Afleren” is er zo een.

Afleren klinkt daadkrachtig. Ouderlijk. Verantwoord.
Maar vaak betekent het: ik wil dit niet voelen, dus jij moet stoppen.

Een kind leert niet door afleren.
Een kind leert door spiegelen. Door ruimte. Door voorspelbaarheid.
Door iemand die niet schrikt van wat vanzelf ontstaat.

Ik denk aan hoe leer zich gedraagt als je het nat maakt.
Het wordt soepel. Vormbaar. Meegaand.
Ga je dan meteen trekken, dan verpruts je het.
Wacht je even, dan volgt het vanzelf.

Zo werkt een lijf ook.

Wat mij stoort aan veel opvoedpraat, is de haast.
Alsof alles snel opgelost moet worden.
Alsof ongemak een fout is in plaats van een signaal.

Ik heb mensen gezien die hun hele leven hebben geleerd zichzelf te corrigeren.
Altijd net iets te laat ademhalen.
Altijd net iets te strak leven.
Die komen later bij mij niet voor een riem, maar voor bevestiging.
Dat comfort geen zwakte is.

Die bevestiging had ooit gratis kunnen zijn.

Er zit een rare paradox in onze cultuur.
We verbieden kinderen hun lijf te voelen.
En verkopen volwassenen cursussen om het weer te leren.

Noem het opvoeding.
Noem het moraal.
Maar wees eerlijk over de prijs.

In de handel leer je snel dat forceren duur is.
Je kunt een partij verkopen door te drukken, maar je verliest vertrouwen.
Je kunt leer snel verwerken, maar je offert kwaliteit op.

Alles wat echt is, verzet zich tegen dwang.

Ik schrijf dit niet tegen ouders.
Ik schrijf dit tegen het idee dat controle gelijkstaat aan zorg.
Dat stilte gelijkstaat aan welzijn.

Soms is niets doen de meest actieve keuze.
Soms is kijken genoeg.
Soms is uitleg beter dan ingrijpen.

Leer leeft. Mensen ook.
Wie dat vergeet, krijgt later barsten die niemand had voorzien.

In Harderwijk leer je dat met je handen.
Niet met schema’s. Niet met stappenplannen.
Maar door te voelen wanneer je moet loslaten.

Bekijk het werk. Lees het verhaal.
Vintage. Handmade. European leather culture. Zonder haast.

👉 https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
👉 https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather


Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen