Verbannen om leer: hoe comfortregels geen patina verdragen

Je krijgt een bericht.
Geen waarschuwing. Geen gesprek.
Gewoon BAM. Permanent banned.

Niet omdat je iemand uitschold.
Niet omdat je spamde.
Maar omdat je bestaat buiten het keurslijf.

NSFW. Dat woord.
Alsof leer meteen porno is.
Alsof handen die iets maken verdacht zijn.
Alsof patina gevaarlijk is voor de jeugd.

Ik lees het nog een keer.
“Safety and comfort.”
“Mostly women, LGBTQ+ and minors.”
Alsof leer geen vrouwen draagt.
Alsof queer geschiedenis niet aan leer vastzit.
Alsof subcultuur netjes in een ziplock-zakje past.

Dit is geen ban.
Dit is angstbeheer.

Reddit houdt van hokjes.
Mode hier. Fetish daar.
Leven graag gescheiden houden.
Maar leer loopt door alles heen.
Straat. Club. Werkplaats. Festival.
Je veegt het niet schoon met een regeltje.

Ik sta in Harderwijk.
Werkbank koud.
Riem half af.
Nog leerstof onder m’n nagels.
Zo’n dag dat een klant zegt:
“Hij moet tegen een stootje kunnen.”
Dan weet je genoeg.

Ik heb mannen gehad die hun eerste riem bij me kochten
en vrouwen die er drie terugkwamen halen
“voor later”.
Later bestaat altijd.

En dan zegt een subreddit:
dit hoort hier niet.
Niet comfortabel.
Te veel randje.

Prima.
Randjes zijn waarom dingen blijven hangen.

Vintage is niet veilig.
Handmade is niet glad.
European leather culture is ontstaan
op plekken waar niemand zich comfortabel voelde
maar iedereen zichzelf kon zijn.

Ik verkoop geen plaatjes.
Ik verkoop gebruikssporen.
Verhalen.
Een gesp die al wat gezien heeft.
Dat botst met algoritmes die liever pastel willen.

Johnny’s Vintage & Leathers is geen vibe.
Het is een werkplaatsmentaliteit.
Harderwijk.
Havenlucht.
Handelarenblik.
Niet vragen of je mag bestaan
maar laten zien dat je er al bent.

Dus ja.
Verbannen uit een subreddit.
Niet de eerste deur die dichtgaat.
Ook niet de laatste.

Ik loop wel om.
Zoals altijd.


Check m’n spullen.
Niet omdat het mag.
Maar omdat het klopt.

Vinted
https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon

Etsy
https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather


Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen