Gefeliciteerd Pim.


Gefeliciteerd Pim.
Rare zin eigenlijk.

Je werd geboren op 19 februari in Velsen.
Je ging dood op 6 mei in Hilversum.
En ergens daartussen besloot je dat Nederland wakker moest worden.

Pim Fortuyn.
Professor. Dandy. Politieke stoorzender.
Van de Partij van de Arbeid naar je eigen beweging. Van collegezaal naar campagnebus. Van debat naar kogel.

Ik was zestien toen het gebeurde.
Je naam zat in elke huiskamer. Niet zacht. Niet voorzichtig. Gewoon BAM.

Je sprak over islam, migratie, elites. Je zei dingen die anderen fluisterden. Of dachten maar niet uitspraken. Dat maakte je voor de één bevrijdend. Voor de ander gevaarlijk.

En toen lag je daar.
Neergeschoten op het Media Park. Door Volkert van der Graaf.
Eerste politieke moord sinds 1672. Alsof de Gouden Eeuw ineens terugkwam, maar dan zonder pruiken.

Wat me altijd bijbleef is niet alleen wat je zei.
Het was hoe je het zei.
Met flair. Met lef. Met een soort arrogante charme die je of aantrok of irriteerde.

In mijn werkplaats in Harderwijk denk ik daar soms aan. Als ik een vintage leather belt in mijn handen heb. Leer is eerlijk. Trek je te hard, dan scheurt het. Geef je het ruimte, dan vormt het zich. Net als een land.

Johnny’s Vintage & Leathers draait niet om politiek. Maar wel om identiteit. Om rug recht. Om European leather culture die staat voor ambacht, historie, karakter. Niet glad, niet perfect. Echt.

Ik heb klanten die nog steeds zeggen: “Sinds Fortuyn is het anders.”
En jongeren die alleen de memes kennen. Dat is hoe geschiedenis werkt. Eerst vuur. Dan archief. Dan discussie.

Gefeliciteerd Pim.
Niet omdat alles klopte.
Maar omdat je zichtbaar was.

En zichtbaar zijn in Nederland is gevaarlijker dan we ooit dachten.

Wil je iets tastbaars in plaats van alleen woorden? Iets met rand, gewicht, verhaal?

• https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
• https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather


Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen