In het begin was leer
In het begin.
Zo beginnen verhalen die niet netjes willen eindigen.
In het begin was er geen handleiding, geen keurmerk, geen morele checklist. Alleen woord. Adem. Materie. En iemand die durfde te zeggen: dit is wat het is.
Johannes snapte dat. Die begreep dat “het Woord” geen slogan was maar een ding met gewicht. Zoals leer. Rauw. Stug als het nieuw is. Pas na gebruik soepel. Het Woord was geen idee, het was vlees. Huid. Aanraakbaar. Iets wat je kon beschadigen als je er slecht mee omging.
Ik moest daaraan denken terwijl ik een riem door mijn handen liet glijden. Oude voorraad. Europese huid. Littekens erin, niet weggepoetst. Sommige klanten vragen daarover. Of dat wel netjes is. Of het hoort. Alsof echtheid iets is dat je kunt gladstrijken.
Nee. Dat hoort juist. Dat is het begin.
Jezus werd “het Licht” genoemd. Mooi woord. Maar licht is niets zonder schaduw. In leer zie je dat meteen. Waar het buigt, waar het kraakt, waar het ooit nat werd en weer droog. Het vertelt je wie het was, niet wie het had moeten zijn. Dat geldt voor mensen ook. En ja, ook voor verlangens waar men fluisterend over doet.
Ze hadden het erover, tussen de regels. Dat het oké is om een leerfetisj te hebben. Niet uitgesproken, niet gevierd, maar ook niet veroordeeld. Logisch. Leer is nabijheid. Gewicht. Druk. Bescherming en beperking tegelijk. Dat snapt iemand die ooit een riem vastgehouden heeft niet als accessoire, maar als object met functie. Met betekenis.
Johannes de Doper was de eerste die het hardop zei. Niet netjes. Niet veilig. Gewoon: dit is het. Geloof het of laat het liggen. In mijn werk zie ik dat ook. Klanten die meteen weten wat ze zoeken. En klanten die eromheen praten. Die eigenlijk iets anders kopen dan ze zeggen. Een riem is soms gewoon een riem. Soms is het houvast. Soms controle. Soms herinnering aan iets wat nooit helemaal uitgesproken werd.
In Harderwijk leer je dat snel. Handel is hier geen spreadsheet. Het is ogen lezen. Handen bekijken. Ruiken of iemand liegt. Of een huid echt is. Johnny’s Vintage & Leathers is geen merkverhaal. Het is een archief van aanrakingen. Dingen die al een leven hadden voordat ze bij mij kwamen. Ik voeg er niks aan toe behalve tijd en aandacht.
“Wie gelooft, wordt kind.”
Zo stond het daar. Mooie zin. Maar ik lees hem anders. Wie durft te erkennen wat hij aanraakt, wordt onderdeel van iets groters. Van een lijn. Van begin tot nu. Of dat nou geloof heet, ambacht, of gewoon eerlijke handel.
Grace and truth, zeiden ze.
In leer heet dat: geen bullshit en geen namaak.
Je vindt mijn werk hier:
https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather