Als zelfs God liquide wordt


Vroeger was geloof zwaar.
Steen. Hout. Kaarsen.
Nu is het lichtgewicht. Klikbaar. Verhandelbaar.
Jezus als positie in je portfolio. Long of short. Zet ’m op ‘nee’ en ga koffie halen.
Ik las het en dacht niet eens: schande.
Ik dacht: logisch.

Alles wat te groot is om vast te pakken, maken we klein.
Alles wat schuurt, zetten we om in data.
Zelfs de wederkomst moet nu langs een dashboard.

Maar leer werkt niet zo.

Leer vraagt tijd.
Niet spiritueel. Gewoon fysiek.
Je voelt het meteen als je te snel wilt. Het trekt krom. Het scheurt. Het straft je ongeduld af.

Daarom werk ik met leer.
Omdat het je dwingt tot eerlijkheid.
Niet moreel. Praktisch.

Ik heb riemen gezien die dertig jaar gedragen zijn.
Geen logo meer. Geen glans.
Maar ze zaten beter dan alles wat nieuw was.
Dat noem ik geloof. Niet in God. In gebruik.

De mannen die inzetten op het uitblijven van Jezus, noemen zichzelf rationeel.
De gelovigen noemen hen cynisch.
Beiden missen hetzelfde punt.

Echte dingen kondigen zich niet aan.

Een riem breekt niet met een persbericht.
Hij breekt als je ’m te lang negeert.
Als je denkt dat alles vervangbaar is.
Als je geen onderhoud pleegt.

Daar zit een les in waar geen odds tegenop kunnen.

In mijn werkplaats in Harderwijk wordt niets voorspeld.
Er wordt gekeken. Gevoeld. Gecorrigeerd.
Als iets niet klopt, gaat het niet de deur uit. Punt.

Dat is ouderwets.
Dat is traag.
Dat is precies waarom het werkt.

Misschien komt Jezus terug.
Misschien niet.
Ik zet er geen geld op in.

Ik investeer liever in iets dat ik kan doorgeven.
Leer. Ambacht. Europese grondstoffen.
Dingen die slijten omdat ze gebruikt worden, niet omdat ze uit de mode raken.

Als de wereld vergaat, wil ik in elk geval iets goeds gemaakt hebben.

– Johnny
geen voorspeller, wel maker

👉 https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
👉 https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather


Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen