De kleine verslavingen winnen altijd


André Hazes heeft het over neusspray. Ik geloof hem meteen.
Niet omdat hij Hazes is. Maar omdat het klein is. En kleine dingen zijn het gevaarlijkst.

De grote ellende zie je aankomen. Alcohol. Drugs. Burn-outs met namen en praatgroepen.
Maar de kleine verslavingen glippen ertussendoor. Ze passen in een jaszak. In een la. In een dagroutine.

Elke ochtend dezelfde handeling.
Elke avond dezelfde belofte: morgen minder.

In mijn wereld heet dat: nog één gaatje bijmaken. Nog één randje bijsnijden. Nog één riem redden die eigenlijk al voorbij is.
Ambacht heeft dezelfde valkuil als verslaving. Het geeft voldoening. Direct. Tastbaar. En het liegt niet. Tot het dat wel doet.

Ik heb klanten gehad die drie keer per week langskwamen. Niet voor een nieuwe riem. Maar om even te praten. Even vast te houden aan iets stevigs.
Leer is betrouwbaar. Mensen zijn dat minder.

Neusspray opent je neus. Leer geeft je ruggengraat.
Maar als je het nodig hebt om te functioneren, ben je al te ver.

Harderwijk is klein. Je ziet wie zichzelf overeind houdt met routines.
De man die elke dag exact om 08:42 zijn hond uitlaat.
De vrouw die elke maand dezelfde tas koopt en hem nooit gebruikt.
De jongen die sport omdat hij anders explodeert.

Ik ben niet beter. Ik werk. Dat is mijn verslaving.
Zolang mijn handen iets te doen hebben, hoef ik niet te voelen wat eronder zit.

Maar leer dwingt eerlijkheid af.
Te droog? Het scheurt.
Te nat? Het rot.
Te veel druk? Het rekt tot het niks meer houdt.

Misschien is dat waarom ik dit werk blijf doen.
Het zegt op tijd stop. Iets wat mensen zelden doen.

Hazes onder de douche is geen zwakte. Het is herkenning.
Iedereen heeft zo’n moment. Nat. Alleen. Lichaam in paniek. Hoofd dat zegt: regel het nu.

De vraag is niet of je iets gebruikt.
De vraag is of je nog zonder kunt.

Ik verkoop geen oplossingen. Ik verkoop spullen die ouder worden met je mee.
Die je niet nodig hebt om te ademen. Alleen om jezelf bij elkaar te houden.

Dat is genoeg.

👉 https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
👉 https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather


Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen