Gewenning is ook een vak



Roxeanne Hazes zei ooit dat ze in paniek raakt zonder neusspray. Geen lucht. Geen controle.
Dat zinnetje bleef hangen. Niet omdat het BN’er-voer is, maar omdat het klopt.

Gewenning is geen zwakte. Het is een ambacht dat je jezelf aanleert. Dag na dag. Onbewust.
Eerst helpt iets je. Dan draagt het je. Daarna eist het je op.

Ik zie het hier elke week.
Klanten die exact dezelfde riem willen als de vorige. Zelfde leer. Zelfde gesp. Zelfde patina.
Niet omdat het de beste is. Maar omdat hun lijf eraan gewend is geraakt. Hun handen weten hoe hij voelt. Hun spiegelbeeld accepteert niets anders meer.

In de werkplaats ligt een stapel oude riemen. Versleten gaten. Uitgerekt leer.
Dat is geen slijtage. Dat is herhaling. Het lichaam dat steeds hetzelfde verhaal vertelt.

Neusspray doet hetzelfde.
Eerst open. Dan dicht. Dan paniek.
Het leer leert je tenminste nog iets terug. Dat je moet pauzeren. Dat je moet invetten. Dat rust ook onderhoud is.

Harderwijk is geen grote stad. Je ziet patronen sneller. Mensen lopen hier niet anoniem kapot.
Je ziet wie steeds terugvalt. Wie zichzelf bij elkaar houdt met kleine hulpmiddelen.
Sport. Werk. Relaties. Middeltjes. Rituelen.

Ik heb geleerd om niet te snel te oordelen.
Leer scheurt ook niet in één keer. Het waarschuwt. Kleine barst. Droog randje.
Wie kijkt, ziet het op tijd.

Misschien is dat het verschil tussen echt vakmanschap en doormodderen.
Weten wanneer je moet stoppen. Niet omdat je faalt. Maar omdat je iets heel wilt houden.

Gewenning is comfortabel.
Maar comfort maakt lui. En luiheid maakt blind.

Ik kies liever voor spullen die me af en toe tegenspreken.
Leer dat kraakt. Gespen die je voelt. Dingen die je dwingen aanwezig te zijn.

Ademen zonder hulpmiddelen.
Dragen zonder excuses.

Als je iets zoekt dat niet afhankelijk maakt, maar meegroeit:
oude materialen. Eerlijke slijtage. Geen snelle fixes.

👉 https://www.vinted.nl/member/87149893-johnnyhardon
👉 https://www.etsy.com/shop/JohnnysVintLeather


Populaire posts van deze blog

Van motorjack tot manifest: hoe leer meer zegt dan je denkt

Leer is geen mode. Het is een taal. En in sommige kringen is het een schreeuw, een vuist, een manier van zijn. Welkom in de wereld van de leather subculture – een scene die begon op de motor, groeide in de queer community, en vandaag de dag een eigen plek heeft in de underground én mainstream. Waar het begon Na WOII kwamen Amerikaanse soldaten terug met trauma, kracht en een drang naar vrijheid. Ze stapten op motoren en droegen leer – als bescherming, maar ook als afbakening. Niet van de kou, maar van de maatschappij. Die look werd een statement. Tegen ‘gewoon’. Tegen de burgerlijke norm. In de jaren '50 en '60 werd leer meer dan praktisch – het werd erotisch, rebels, mystiek. Denk Marlon Brando. Denk Tom of Finland. Denk ruige clubs, donkere stegen, een nieuwe vorm van broederschap. Wat is de leather scene nu? Het is een subcultuur, vaak verbonden met de LGBTQ+ community, BDSM, motorclubs, maar niet beperkt daartoe. Leer wordt hier gedragen als harnas. Niet alleen fysiek, maar...
Meer lezen

Hoe Magic Me Leerde Ondernemen in een Niche (en WotC Mijn Anti-Hero Werd)

Magic the Gathering was ooit mijn weekend-escape. Commander op vrijdag en zaterdag, gezelligheid, kaarten schuiven, colaatje erbij. Tot ik doorhad dat ik niet meer naar het spel keek… maar naar het verdienmodel erachter. En toen werd het interessant. En een beetje ziek. Maar vooral fascinerend. Hoe WotC mij per ongeluk businesscoach werd Sinds ik zelf een niche-lederwarenshop bouw, kijk ik anders naar bedrijven. Marketing, community, psychologie — het is één groot spel. En WotC? Die spelen het op level 100. Spoilers vroeg droppen → hype bouwen → spelers laten fantaseren → release → dopamine → kopen, kopen, kopen. Gewoon AIDA en FOMO op steroïden. Maar als je het eenmaal doorhebt… verandert alles. Het spel voelt minder magisch. En ik wil anderen niet uit die magie trekken. Laat ze lekker genieten. Daarom stopte ik met spelen in de winkel. Niet uit frustratie — uit respect. Ook voor de plaatselijke spellenwinkel. Als ik anderen uitleg hoe het model werkt, dalen hun dopamine… en jullie om...
Meer lezen

Leer is geen materiaal. Het is een houding

55 nummers die ruiken naar rook, zweet, rebellie en een riem die nét iets te strak zit Sommige materialen praat je niet kapot. Leer is er zo één. Het schreeuwt niet, het gromt. Het liegt niet, het leeft. Én het past altijd beter na een nacht te veel, muziek te hard en keuzes te scherp. Ik zat gisteren met een kop koffie die meer naar motorolie smaakte dan naar arabica, scrol door mijn eigen blog, kijk naar die riemen op tafel… en toen klikte iets. Leer is géén product. Leer is een playlist. Dus ja, ik heb ‘m gemaakt. De ultieme lijst. 55 nummers die klinken zoals een goede riem voelt: strak, eerlijk, rauw, soms fout maar altijd lekker. Alles erin. Fetish. Rockabilly. Punk. Metal. BDSM. Amsterdam-leather-scene. JVL-eigenwijsheid. Je weet wel. Die energie waarvan je oma zegt “kan dat niet normaal” en jij denkt: “Nee.” 1. De leer-klassiekers Niet voor mensen met een zwak hart. Dit is het muzikale equivalent van een motorhelm zonder vizier. The Stooges – I Wanna Be Your Dog The Velvet Unde...
Meer lezen