Johnny’s Vintage & Leathers, Stop nooit met dromen, blijf altijd in beweging

As I was goin’ over The Cork and Kerry Mountains… Gek hoe een nummer je hele jeugd kan samenvatten. “ Whiskey in the Jar ” (Wel de uitvoering van Metallica, andere versies zijn te soft) draaide niet omdat ik het wilde, maar omdat het overal om me heen hing. In kroegen, bij openstaande deuren, bij mannen die te veel meegemaakt hadden en te weinig overhielden. Een soort soundtrack van vrijbuiters, gokkers, dwalers, precies het soort mannen waar ik tussen opgroeide. Ik was veertien toen mijn moeder wegviel. Half wees, volledig zoek. En daar stond mijn vader: een vrijbuiter op twee benen, antiekhandelaar, kroegtijger, man die soms een half jaar maar 250 gulden pinde omdat geld voor ‘m hetzelfde was als water, het liep toch weg. I took all of his money And it was a pretty penny I took all of his money En ik? Ik keek. Ik luisterde. En ik leerde. Kroegpsychologie 101, de universiteit waar ik nooit voor koos, maar wel slaagde Being drunk and weary I went to Molly’s chamber… Ik was vijftien toe...

Ik ben nooit begonnen met een businessplan. Geen spreadsheets. Geen coachingstraject. Geen dure cursus. Ik begon uit… tja… overleven. Ik heb een wajong, dus werk was jarenlang geen optie. Mijn hoofd stond altijd in de fik, CPTSS deed z’n ronde, en ik zat vast in een leven dat meer voelde als overleven dan leven. En toen gebeurde er zo’n dom ding dat later alles zou veranderen. Ik kocht een paar riemen bij het Leger des Heils. Niet eens mooie. Gewoon die dingen die niemand wil hebben. Ik zette ze op Vinted, voor de grap eigenlijk. Binnen drie dagen ging de eerste naar Italië. Italië, man. Het land dat leer uitademt. Ik dacht: oké… wat gebeurt hier? Nog een verkocht. En nog één. Allemaal echte mensen, echte reviews, echte liefde voor leer. En voor het eerst in jaren voelde ik weer iets wat ik bijna vergeten was: richting. 🟫 Harderwijk → Amsterdam → Europa Ik heb mezelf toen vrijwillig bij het UWV gemeld. Gewoon eerlijk gezegd: “Ik ben iets begonnen… volgens mij gaat het te g...